ഈ മഴതെന്നലില് വിടരുന്നത്
പ്രണയത്തിന് സുഗന്ധം നിറയുന്ന
അനുരാഗ കുസുമങ്ങലെന്ന്...
എന് മനസിനുള്ളില് നിന്നാരോ
മന്ത്രിക്കുമ്പോഴും..
നുകരാന് വൈകുന്നതെന്തു
നീ ഭ്രമരമേ അതിന് അധരത്തില്
നിറയുന്ന മാധുര്യം?
കാത്തിരിപ്പുകള്ക് ഒടുവില് തേടി
നീയെത്തുമ്പോള്..
മുന്നില് തെളിയുന്നതെന്
നിഴല് മാത്രമെങ്കില്...
ആരെയോ തെടിയുല്ലോര
യാത്രകള് വിഫലമെന്ന ആത്മഗതം
മാത്രം നിനക്ക് സ്വന്തമാം....
വേനലുകള് തന് വിരസതകല്ക്
അന്ത്യമായ് എത്തിയ
ഈ വസന്തം..
എന്നും പൂചൂടി നില്ക്കുമെന്നുലോര
വിശ്വാസം മാത്രമാണ് ഇപ്പോഴും.
കൊഴിയാതെ നില്കുവാന്.....
Monday, December 13, 2010
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment